ΝΕΟ

Συλλογος Εθελοντων Αιμοδοτων Ανατολικης Αιγιαλειας «Ο ΔΕΣΜΟΣ»

Εθελοντική Αιμοδοσία Κυριακή 17/12/17 – Κ. Υγείας Ακράτας 08:30–13:00. Αυτές τις γιορτές κάνε ένα δώρο ζωής – Είναι μεγάλη ανάγκη. Αν είσαι νέος ελπίζουμε στην ενεργητικότητά σου, αν είσαι γονιός στην ιδιαίτερη ευαισθησία σου. Ας «θυσιάσουμε» όλοι ένα Σάββατο που δε θα βγούμε ή δε θα πιούμε, ακόμα και τις αγροτικές εργασίες μας το πρωί της Κυριακής, που λόγω εποχής έχουμε, για να κρατήσουμε ανθρώπους στη ζωή. Σε αυτούς τους ανθρώπους που μάχονται, αξίζει οι γιορτές να είναι όσο το δυνατόν πιο ξέγνοιαστες. Τηλ: 6944428678, seadesmos@gmail.com

1 Δεκ 2002

ΔΕΚ. 2002 - Το πολεοδομικό σχέδιο της Αιγείρας… και η πιστή εφαρμογή των δικα­στικών αποφάσεων

Μπο­ρεί να ξε­μπλο­κα­ρι­στεί η α­κυ­ρω­θεί­σα ε­πέ­κτα­ση του σχε­δί­ου της Αιγεί­ρας ύστερα από την προσφυγή των κλη­ρο­νό­μων του κτή­μα­τος Μεν­ζε­λό­που­λου που βρί­σκε­ται στην α­να­το­λι­κή πλευ­ρά του Κριού πο­τα­μου κι αν ναι, πό­σα πα­ρα­λια­κά στρέμ­μα­τα θα ε­πι­τρέ­ψει ο νο­μο­θέ­της να ε­ντα­χθούν σύμ­φω­να με τις νέες αποφάσεις του Συμ­βουλίου της Ε­πι­κρα­τεί­ας;
Για ό­λα αυ­τά, τα πα­ρα­κά­τω γραφόμενα -που είναι συνέχεια των όσων κατ’ αποκλειστικότητα γράψαμε τόσο στο προηγούμενο φύλλο του “Φ” όσο και στο φύλλο του Ιουνίου 1999- προ­σπα­θούν να δώ­σουν κά­ποιες α­πα­ντή­σεις, α­φού:
“Φρέ­νο” στις τρο­πο­ποι­ή­σεις, ε­πε­κτάσεις σχε­δί­ων πό­λης, στις αλ­λα­γές ό­ρων δό­μη­σης, χρή­σε­ων γης κ.λπ. βά­ζει το Συμ­βού­λιο της Eπι­κρα­τεί­ας (ό­πως συ­νο­πτι­κά εί­χα­με α­να­φέ­ρει στο προ­η­γού­με­νο φύλ­λο του “Φ”) με α­πό­φα­ση - βόμ­βα που κρί­νει α­ντι­συ­νταγμα­τι­κές πολ­λές ρυθ­μί­σεις των πρό­σφα­των χω­ρο­τα­ξι­κών – πο­λε­ο­δο­μικών νό­μων 2831/00 και 3044/02.
Mε τους νό­μους αυ­τούς ε­πι­χει­ρή­θη­κε να με­τα­βι­βα­στεί σχε­δόν ό­λη η πο­λε­οδο­μι­κή αρ­μο­διό­τη­τα στα χέ­ρια του Yπουρ­γεί­ου ΠEXΩΔE, του πε­ρι­φε­ρειάρ­χη και του νο­μάρ­χη, με στό­χο να εκ­δί­δο­νται α­πο­φά­σεις (υ­πουρ­γι­κές, νο­μαρ­χια­κές κ.λπ.) ώ­στε να μην ε­λέγ­χο­νται ού­τε α­πό τη Bου­λή, ού­τε α­πό το “δυ­σά­ρε­στο”, για την ε­κά­στο­τε κυ­βέρ­νη­ση, E’ τμή­μα του ΣτE.
H δια­δι­κα­σί­α αυ­τή κρί­θη­κε α­ντί­θε­τη στις συ­νταγ­μα­τι­κές δια­τά­ξεις, που κα­θο­ρί­ζουν για ποιες πρά­ξεις πρέ­πει να εκ­δί­δε­ται διά­ταγ­μα με την υ­πο­γραφή του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας, με την ε­πι­σή­μαν­ση ό­τι ο προ­η­γού­με­νος έ­λεγχος του ΣτE α­πο­τε­λεί εγ­γύ­η­ση του κρά­τους δι­καί­ου.
Eτσι, το α­νώ­τα­το δι­κα­στή­ριο “μπλο­κά­ρει” την προ­σπά­θεια της πο­λι­τεί­ας να με­τα­φέ­ρει ό­λη τη δια­δι­κα­σί­α πο­λε­ο­δό­μη­σης (ε­γκρί­σεις και ε­πε­κτά­σεις σχε­δί­ων πό­λης, κα­θο­ρι­σμός χρή­σε­ων γης, ό­ρων δό­μη­σης, ο­ρί­ων αρ­τιό­τη­τας, συ­ντε­λε­στών δό­μη­σης κ.λπ.) σε ε­πί­πε­δο υ­πουρ­γι­κών, νο­μαρ­χια­κών κ.λπ. α­πο­φάσε­ων, που συ­χνά ο­δη­γούν σε τε­τε­λε­σμέ­να γε­γο­νό­τα, α­φού οι θι­γό­με­νοι σπά­νια πλη­ρο­φο­ρού­νται έ­γκαι­ρα το πε­ριε­χό­με­νο τέ­τοιων ρυθ­μί­σε­ων, ώ­στε να ζη­τήσουν εκ των υ­στέ­ρων δι­κα­στι­κή προ­στα­σί­α.
Aκο­λου­θώ­ντας τη νο­μο­λο­για­κή γραμ­μή που εί­χε χα­ρά­ξει προ 3ε­τί­ας - 4ε­τί­ας, ό­ταν έκρι­νε α­ντι­συ­νταγ­μα­τι­κή την πο­λε­ο­δό­μη­ση τό­τε α­πό τους Nο­μάρ­χες (εί­χαν α­κυρω­θεί ε­κα­το­ντά­δες τρο­πο­ποι­ή­σεις – ε­ντά­ξεις στο σχέ­διο πό­λης και αυτή της Αιγείρας), το α­νώ­τα­το δι­κα­στή­ριο έρ­χε­ται να προ­ει­δο­ποι­ήσει έ­γκαι­ρα για την α­ντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τα και των νέ­ων πο­λε­ο­δο­μι­κών πα­ρεμβά­σε­ων προ­κει­μέ­νου να α­πο­τρέ­ψει το μελ­λο­ντι­κό σά­λο α­πό την α­κύ­ρω­ση σχεδί­ων πό­λης, οι­κο­δο­μι­κών α­δειών κ.λπ.
ΓΙΑΤΙ ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΑΙΓΕΙΡΑΣ
Ε­δώ πρέ­πει να α­να­φερ­θεί η 3692/1998 α­πό­φα­ση του Ε’ τμή­μα­τος του ΣτΕ για το σχέ­διο της Αι­γεί­ρας με την ο­ποί­α εί­χε κρι­θεί πα­ρά­νο­μη και α­ντι­συ­νταγ­μα­τι­κή η υπ’ α­ριθ­μ. Χ. 10779/1992 α­πό­φα­ση του Νο­μάρ­χου Α­χα­ΐ­ας “πε­ρί ε­γκρί­σε­ως Με­λέ­της και Ε­πέ­κτα­σης (Μ.Ε.Π. + Μ.Ε.Ε.) οι­κι­σμών Αι­γεί­ρας και Οι­κο­νο­με­ϊ­κων της Κοι­νό­τη­τας Αι­γεί­ρας, αφ΄ ε­νός για­τί οι δια­τά­ξεις που α­να­θέ­τουν στον Νο­μάρ­χη την αρ­μο­διό­τη­τα ε­γκρί­σε­ως, τρο­πο­ποι­ή­σε­ως και ε­πε­κτά­σε­ως του ρυ­μο­το­μι­κού σχε­δί­ου και κα­θο­ρι­σμού των ό­ρων δο­μή­σε­ως των οι­κι­σμών που έ­χουν χα­ρα­κτη­ρι­σθεί ως πα­ρα­λια­κοί, α­ντί­κει­νται στο άρ­θρο 43 παρ. 2 εδ. τε­λευ­ταί­ο του Συ­ντάγ­μα­τος και εί­ναι α­νί­σχυ­ρες, η αρ­μο­διό­τη­τα δε αυ­τή πρέ­πει να α­σκεί­ται με την έκ­δο­ση προ­ε­δρι­κού δια­τάγ­μα­τος και αφ’ ε­τέ­ρου με την α­πό­φα­ση αυ­τή πο­λε­ο­δο­μεί­ται με βά­ση τις ε­ξαι­ρε­τι­κές δια­τά­ξεις του α­πό 20/30-8-1985 π. δ/τος έ­κτα­ση πολ­λα­πλα­σί­ως με­γα­λύ­τε­ρη (320 στρέμματα) του αρ­χι­κώς ο­ριο­θε­τη­μέ­νου οι­κι­σμού (100 στρέμματα) και υ­περ­βαί­νου­σα, ως εκ τού­του, το κα­τά τα ή­δη ε­κτε­θέ­ντα εύ­λο­γο ό­ριο, χω­ρίς μά­λι­στα να ε­κτί­θε­νται οι λό­γοι που ε­πι­βάλ­λουν την ε­πέ­κτα­ση αυ­τή.
ΠΟΥ “ΚΟΛΛΑΕΙ” Η ΕΠΑΝΥΠΟΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ
Oι βα­ρυ­σή­μα­ντες α­πο­φά­σεις (601 και 602/02) του ΣτΕ ε­πι­βε­βαιώ­νουν την α­ντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τα των σχε­δια­ζό­με­νων ρυθ­μί­σε­ων, που ε­κτός των άλ­λων φαίνεται να στα­μα­τούν την ο­ποια­δή­πο­τε πρό­θε­ση ε­πα­νυ­πο­βο­λής της επέ­κτα­σης του σχε­δί­ου πό­λε­ως -στο σύνολό του- στην πα­ρα­λια­κή ζώ­νη της Αι­γεί­ρας, για λό­γους οι οποίοι ε­μπί­πτουν στις πα­ρα­κά­τω ε­πι­ση­μάν­σεις:
- Kρί­νουν α­ντι­συ­νταγ­μα­τι­κές τις δια­τά­ξεις, που ε­πι­τρέ­πουν στον υ­πουρ­γό ΠEXΩΔE ή τον πε­ρι­φε­ρειάρ­χη να κα­θο­ρί­ζουν την πο­λε­ο­δό­μη­ση σε πε­ριο­χές οι­κι­σμών με­γα­λύ­τε­ρων των 2.000 κα­τοί­κων ή σε πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά ευαίσθη­τες πε­ριο­χές οι­κι­σμών.
– Aπορ­ρί­πτουν την πο­λε­ο­δό­μη­ση των νο­μαρ­χών σε διά­φο­ρους οι­κι­σμούς, για­τί δεν μπο­ρεί και με το νέ­ο α­να­θε­ω­ρη­μέ­νο Σύνταγ­μα να α­να­λά­βουν αρ­μο­διό­τη­τες που ξε­περ­νούν τον χα­ρα­κτή­ρα το­πι­κών υπο­θέ­σε­ων και μπο­ρεί να έ­χουν ευ­ρύ­τε­ρες συ­νέ­πειες.
- Θέ­τουν για πρώ­τη φο­ρά αυ­στη­ρές και α­να­λυ­τι­κές αρ­χές της πο­λε­ο­δο­μί­ας, στις ο­ποί­ες θα πρέ­πει να υ­πα­κού­ουν ό­λες οι ε­νέρ­γειες της πο­λι­τεί­ας, ε­ξο­βε­λί­ζο­ντας τη μό­νη μέ­χρι σή­με­ρα ε­πι­κρα­τού­σα αρ­χή, που ή­ταν το πώς μπο­ρεί κά­ποιος να κτί­σει και μά­λιστα ό­σο το δυ­να­τόν πε­ρισ­σό­τε­ρο.
– Aπο­κα­λύ­πτουν εκ­θέ­σεις α­πό τις ο­ποίες τα ί­δια τα κρα­τι­κά όρ­γα­να ο­μο­λο­γούν την πλή­ρη έλ­λει­ψη σχε­δια­σμού και την πρω­το­φα­νή σε κοι­νο­τι­κό ε­πί­πε­δο κυ­ριαρ­χί­α της αυ­θαι­ρε­σί­ας.
– Kαθο­ρί­ζουν για πρώ­τη φο­ρά υ­πό το φως του νέ­ου Συ­ντάγ­μα­τος ποιες κρα­τι­κές αρμο­διό­τη­τες μπο­ρούν να με­τα­βι­βα­στούν στους OTA χω­ρίς να προ­κύ­ψουν σο­βα­ρά συ­νταγ­μα­τι­κά προ­βλή­μα­τα.
– Πα­ρα­πέ­μπουν ό­λα τα συ­νταγ­μα­τι­κά ζη­τή­ματα στην Oλο­μέ­λεια δια­ταγ­μά­των του ΣτE, πα­ρά την ο­μο­φω­νί­α ό­λων των με­λών του E’ τμή­μα­τος, α­φού η πα­ρα­πο­μπή αυ­τή έ­γι­νε υ­πο­χρε­ω­τι­κή με τη συ­νταγ­μα­τι­κή α­ναθε­ώ­ρη­ση, που θέ­λη­σε να πε­ριο­ρί­σει το δυ­σά­ρε­στο δι­κα­στι­κό έ­λεγ­χο.
ΣΕ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΟΥΝ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
Tο α­νώ­τα­το δι­κα­στή­ριο θέ­τει για πρώ­τη φο­ρά τις πο­λε­ο­δο­μι­κές αρ­χές στις ο­ποί­ες πρέ­πει πά­ντα να υ­πα­κού­ουν οι νο­μο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις και οι πρά­ξεις της πο­λι­τεί­ας, α­φού υ­πο­γραμ­μί­ζει πρώ­τα ό­τι α­πο­τε­λεί χρέ­ος της η ε­ξυ­πηρέ­τη­ση της λει­τουρ­γι­κό­τη­τας των οι­κι­σμών και η ε­ξα­σφά­λι­ση των κα­λύ­τε­ρων δυ­να­τών ό­ρων δια­βί­ω­σης, στο πλαί­σιο της αρ­χής της βιώ­σι­μης α­νά­πτυ­ξης, με την υ­πο­χρέ­ω­ση δια­τή­ρη­σης του φυ­σι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος και των φυ­σι­κών πόρων προς ό­φε­λος και των μελ­λο­ντι­κών γε­νε­ών. Σύμ­φω­να με το ΣτE, οι προ­βλέ­ψεις των χω­ρο­τα­ξι­κών σχε­δί­ων ε­ξει­δι­κεύ­ο­νται με τον πο­λε­ο­δο­μι­κό σχε­δια­σμό, που πρέ­πει να εί­ναι μι­κρής κλί­μα­κας και να α­πο­σκο­πούν:
- Στη δη­μιουρ­γί­α βιώ­σι­μου α­στι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος, τη δια­σφά­λι­ση υ­γιεινών συν­θη­κών στέ­γα­σης και ερ­γα­σί­ας, την ι­κα­νο­ποί­η­ση των στε­γα­στι­κών α­ναγκών του πλη­θυ­σμού, κα­θώς και των α­να­γκών της οι­κο­νο­μί­ας, με βά­ση τις αρ­χές της φει­δω­λής και φι­λι­κής προς το πε­ρι­βάλ­λον χρη­σι­μο­ποί­η­σης του ε­δά­φους.
- Στη δια­τή­ρη­ση και βελ­τί­ω­ση των α­γρο­τι­κών πε­ριο­χών, δα­σι­κών ε­κτά­σε­ων και υ­δά­των.
- Στην κα­τά­λη­ψη γε­ωρ­γι­κής γης μό­νο στο βαθ­μό που εί­ναι α­πό­λυ­τα α­να­γκαί­ο για την ι­κα­νο­ποί­η­ση στε­γα­στι­κών α­να­γκών και ε­φό­σον δεν υ­πάρ­χουν άλ­λες κα­τάλ­λη­λες ε­κτά­σεις.
- Στη δια­φύ­λα­ξη των α­δό­μη­των χώ­ρων, των ο­ποί­ων δεν εί­ναι α­πό­λυ­τα α­να­γκαί­α η εκ­με­τάλ­λευ­ση, στη δια­σφά­λι­ση των ε­λεύ­θερων χώ­ρων και των λει­τουρ­γιών τους.
- Στην ορ­γα­νω­μέ­νη α­νά­πτυ­ξη στα με­γάλα α­στι­κά κέ­ντρα για την α­πο­τρο­πή του κα­τα­κερ­μα­τι­σμού του χώ­ρου α­πό την οι­κι­στι­κή ε­ξά­πλω­ση και την α­προ­γραμ­μά­τι­στη πε­ρια­στι­κή δό­μη­ση.
- Στην ανά­κτη­ση ε­λεύ­θε­ρων χώ­ρων στις πυ­κνο­κα­τοι­κη­μέ­νες πε­ριο­χές.
- Στη δια­σφά­λιση της κα­τα­σκευ­ής των δι­κτύ­ων υ­πο­δο­μής και της σύν­δε­σης με αυ­τό.
- Στην πρό­τα­ξη της α­ξιο­ποί­η­σης των ή­δη υ­φι­στα­μέ­νων οι­κι­σμών, προ­κει­μέ­νου να ι­κανο­ποι­η­θούν οι­κι­στι­κές α­νά­γκες, α­ντί να γί­νε­ται ε­πέ­κτα­ση σε ε­κτός σχε­δί­ου πε­ριο­χές.
- Στην προ­στα­σί­α των μνη­μεί­ων και του φυ­σι­κού το­πί­ου.
- Στην προ­στα­σί­α του ε­δά­φους α­πό την υ­πο­βάθ­μι­ση που προ­κα­λεί­ται α­πό τη στε­γα­νοποί­η­ση, τη διά­βρω­ση, την πυ­κνή δό­μη­ση, την κα­τά­τμη­ση και την ε­κτέ­λε­ση έρ­γων υ­πο­δο­μής.
Xω­ρίς το σε­βα­σμό αυ­τών των αρ­χών, κα­νέ­να πο­λε­ο­δο­μι­κό μέ­τρο δεν θα μπο­ρεί να ε­γκρι­θεί και ε­φαρ­μο­στεί
OI PYΘMIΣEIΣ ΠΟΥ KPINONTAI ANTIΣYNTAΓMATIKEΣ
Tο E’ τμή­μα ΣτE (K. Γ. Xα­λα­ζω­νί­της, N. Pό­ζος, A. Pά­ντος, Aικ. Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου, K. Kου­σού­λης – ει­ση­γη­τής της υ­πό­θε­σης) έ­κρι­νε ό­τι εί­ναι α­ντι­συ­νταγ­μα­τι­κές και ανί­σχυ­ρες οι δια­τά­ξεις των ν. 2831/00 και 3044/02, που:
Eπι­τρέ­πουν στον Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη να ε­γκρί­νει πο­λε­ο­δο­μι­κές με­λέ­τες για οι­κι­σμούς ά­νω των 2.000 κα­τοί­κων. Kα­τά το ΣτE η έ­γκρι­ση ή τρο­πο­ποί­η­ση σχε­δί­ων πόλε­ων δεν α­πο­τε­λεί το­πι­κή υ­πό­θε­ση, ε­νώ η έ­γκρι­ση πο­λε­ο­δο­μι­κών με­λε­τών για οι­κι­σμούς με πε­ρισ­σό­τε­ρους α­πό 2.000 κα­τοί­κους έ­χει αυ­ξη­μέ­νες ε­πι­δρά­σεις στο πε­ρι­βάλ­λον και την οι­κι­στι­κή ορ­γά­νω­ση της χώ­ρας και δεν μπο­ρεί να θε­ωρη­θεί ό­τι α­πο­τε­λεί “ει­δι­κό­τε­ρο θέ­μα”, με δε­δο­μέ­νο μά­λι­στα ό­τι δεν υπάρ­χει χω­ρο­τα­ξι­κός σχε­δια­σμός ο­ποιου­δή­πο­τε ε­πι­πέ­δου.
Προ­βλέ­πουν ό­τι με υ­πουρ­γι­κή α­πό­φα­ση τρο­πο­ποιού­νται σχέ­δια πό­λης και οι­κι­σμών ή κα­θο­ρί­ζο­νται ό­ροι και πε­ριο­ρι­σμοί δό­μη­σης σε πε­ριο­χές ι­διαιτέ­ρου κάλ­λους, αρ­χαιο­λο­γι­κούς χώ­ρους, δα­σι­κές ε­κτά­σεις, ε­πί­σης εί­ναι α­ντι­συ­νταγ­μα­τι­κές οι δια­τά­ξεις που ε­πι­τρέ­πουν με υ­πουρ­γι­κές α­πο­φά­σεις την έ­γκρι­ση πο­λε­ο­δο­μι­κών με­λε­τών σε πα­ρα­λια­κούς οι­κι­σμούς, την πο­λε­ο­δό­μηση πε­ριο­χών 500 μ. α­πό την α­κτή, πε­ριο­χών α­ξιό­λο­γων οι­κι­σμών κ.λπ.
Oρί­ζουν ό­τι ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης τρο­πο­ποιεί σχέ­δια πό­λε­ων και οι­κι­σμών και κα­θο­ρί­ζει ό­ρους δό­μη­σης σε πα­ρά­κτιες πε­ριο­χές και σε βά­θος δύ­ο οι­κο­δομι­κών τε­τρα­γώ­νων α­πό τις α­κτές.
Δί­νουν το δι­καί­ω­μα στον πε­ρι­φε­ρειάρ­χη να εκ­δί­δει το­πι­κά ρυ­μο­το­μι­κά σχέ­δια για να κα­θο­ρί­ζει τον χώ­ρο α­νέ­γερ­σης κτι­ρί­ων που ε­ξυ­πη­ρε­τούν δη­μόσιο, δη­μο­τι­κό ή κοι­νω­φε­λή σκο­πό (π.χ. υ­πη­ρε­σί­ες του κρά­τους, σχο­λεί­α, νο­σο­κομεί­α κ.λπ.).
Eπι­τρέ­πουν στους νο­μάρ­χες να α­πο­φα­σί­ζουν για ευ­ρεί­ας έ­κτα­σης α­να­θε­ωρή­σεις ή τρο­πο­ποι­ή­σεις, σχε­δί­ων πό­λης, κα­θώς και να ε­γκρί­νουν πο­λε­ο­δο­μι­κές μορ­φές α­νά­πλα­σης και α­να­μόρ­φω­σης πε­ριο­χών (με βά­ση το νό­μο 2508/97).
Oλες αυ­τές οι πρά­ξεις - το­νί­ζει το ΣτE - ε­πι­τρέ­πε­ται κα­τά το Σύ­νταγ­μα να γίνουν μό­νο με Προ­ε­δρι­κό Διά­ταγ­μα, α­φού ε­λεγ­χθεί πρώ­τα η νο­μι­μό­τη­τά του από το δι­κα­στή­ριο.
Aντί­θε­τα, συ­νταγ­μα­τι­κές θε­ω­ρού­νται μό­νο οι ρυθ­μί­σεις που ε­πι­τρέ­πουν στους πε­ρι­φε­ρειάρ­χες να πο­λε­ο­δο­μούν σε οι­κι­σμούς μι­κρό­τε­ρους των 2.000 κα­τοί­κων, που δεν εί­ναι πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά ευαί­σθη­τοι (πα­ρα­λια­κοί, πα­ρα­δο­σια­κοί, φυ­σι­κού κάλ­λους κ.λπ.), κα­θώς και ε­κεί­νες που ε­πι­τρέ­πουν α­νά­λο­γες αρ­μο­διότη­τες των νο­μαρ­χών για σχέ­δια πό­λης και οι­κι­σμούς που δεν εί­ναι πα­ρά­κτιοι ού­τε έ­χουν κά­ποια γε­νι­κό­τε­ρη ση­μα­σί­α.
Eπι­πλέ­ον, ό­μως, στις πε­ρι­πτώ­σεις αυ­τές το ΣτE το­νί­ζει την α­νά­γκη να θε­σπίσει το YΠEXΩΔE μέ­τρα ώ­στε να ε­λέγ­χε­ται η νο­μι­μό­τη­τα και αυ­τών των πρά­ξε­ων από κρα­τι­κά όρ­γα­να, για να α­πο­κλει­στεί ο κίν­δυ­νος ε­νερ­γειών που μπο­ρεί να δια­σπά­σουν την ε­νό­τη­τα του σχε­δια­σμού στον ε­θνι­κό χώ­ρο.
Μάρτιος 1999: Δι(σ)κόφρενο στην πολεοδομική ανάπτυξη της Αιγείρας

Ανατολική Αιγείρα... Drone !