ΝΕΟ

Συλλογος Εθελοντων Αιμοδοτων Ανατολικης Αιγιαλειας «Ο ΔΕΣΜΟΣ»

Εθελοντική Αιμοδοσία Κυριακή 17/12/17 – Κ. Υγείας Ακράτας 08:30–13:00. Αυτές τις γιορτές κάνε ένα δώρο ζωής – Είναι μεγάλη ανάγκη. Αν είσαι νέος ελπίζουμε στην ενεργητικότητά σου, αν είσαι γονιός στην ιδιαίτερη ευαισθησία σου. Ας «θυσιάσουμε» όλοι ένα Σάββατο που δε θα βγούμε ή δε θα πιούμε, ακόμα και τις αγροτικές εργασίες μας το πρωί της Κυριακής, που λόγω εποχής έχουμε, για να κρατήσουμε ανθρώπους στη ζωή. Σε αυτούς τους ανθρώπους που μάχονται, αξίζει οι γιορτές να είναι όσο το δυνατόν πιο ξέγνοιαστες. Τηλ: 6944428678, seadesmos@gmail.com

1 Ιουν 2008

Μάιος 2008: Παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος, XYTA, νερό κλπ

Είναι η μέρα  που δείχνουμε ό­λοι τις οι­κο­λο­γι­κές και πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές ευαι­σθη­σί­ες μας, δια­τρα­νώ­νο­ντας στο έ­πα­κρο την α­νη­συχί­α για το μέλ­λον του πλα­νή­τη Γη. 
Εί­ναι η μέ­ρα, που ο Πο­λί­της Οι­κο­λό­γος κα­λεί­ται με τον Λό­γο του, τις θέ­σεις και την δρά­ση του να υ­πο­κι­νή­σει ό­χι μό­νον τους υ­πό­λοι­πους πο­λί­τες αλ­λά και τους ί­διους τους εκ­προ­σώ­πους της Ε­πι­στη­μο­νι­κής Οι­κο­λο­γί­ας να βγουν από τις ε­πι­στη­μο­νι­κές αυ­λές τους και να α­πευ­θυν­θούν με α­πλό λό­γο αλ­λά και με δρά­σεις και ε­ναλ­λα­κτι­κές οι­κο­λο­γι­κές προ­τά­σεις.
Ο Πο­λί­της Οι­κο­λό­γος χρη­σι­μο­ποιώ­ντας μια (εκ των πραγ­μά­των) η­μι­μα­θή Οι­κο­λο­γι­κή ευ­ρυ­μά­θεια (συ­γκρι­νό­με­νος πά­ντα με τα μέ­λη της Ε­πι­στη­μο­νι­κής Οι­κο­λο­γί­ας) προ­σπα­θεί (έ­στω και με φτω­χά γνω­στι­κά ό­πλα) να δια­δώ­σει την Οι­κο­λο­γι­κή Σκέ­ψη και Δράση.
Αυ­τό συμ­βαί­νει α­πό τη στιγ­μή που η οι­κο­λο­γί­α, ως ό­ρος, ως α­ντι­κεί­με­νο με­λέτης αλ­λά και ως κοι­νω­νι­κή και πο­λι­τι­στι­κή α­νά­γκη, πή­ρε μί­α ση­μα­ντι­κή θέση κι έ­κτα­ση, κα­τά τον 20ο αιώ­να. Κι αυ­τό δεν εί­ναι συ­μπτω­μα­τι­κό.
Η βιο­μη­χα­νι­κή ε­πα­νά­στα­ση, η κα­τα­να­λω­τι­κή κοι­νω­νί­α κι ο υ­περ­πλη­θυ­σμός ή­ταν οι αι­τί­ες που α­νά­γκα­σαν την κοι­νω­νί­α να συ­νει­δη­τοποι­ή­σει τις αρ­χές, τις α­ξί­ες και την σπου­δαιό­τη­τα της οι­κο­λο­γί­ας.
Αρ­κεί ό­μως η α­φύ­πνι­σή μας αυ­τή, έ­στω για μια μέ­ρα;
Κα­θη­με­ρινά γι­νό­μα­στε μάρ­τυ­ρες τής «οι­κο­λο­γι­κής μας συ­νεί­δη­σης», α­φού δεν υ­πάρ­χει ρε­μα­τιά χω­ρίς σκου­πί­δι, ε­νώ α­ντι­δρού­με (πα­νελ­λα­δι­κά) για τη λει­τουρ­γί­α ΧΥ­ΤΑ δί­πλα μας.
Φυ­σι­κά, η οι­κο­λο­γι­κή συ­νεί­δη­ση, δεν πρέ­πει να ε­ξα­ντλεί­ται μό­νο στο πρό­βλη­μα «σκου­πί­δι».
Η λει­ψυ­δρί­α χτυ­πά την πόρ­τα μας και σε λί­γο ο «πό­λε­μος» του νε­ρού θα μας α­να­γκά­σει να στρα­φού­με, κα­τό­πιν ε­ορ­τής, σε τε­χνη­τές αρ­δεύσεις.
Η διά­βρω­ση των α­κτών, ει­δι­κά στον Κο­ριν­θια­κό, μας α­φή­νει πα­γε­ρά α­διάφο­ρους.
Ού­τε καν μας α­πα­σχο­λούν (σφυ­ρί­ζο­ντας α­διά­φο­ρα) οι πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κοί ό­ροι σύμ­φω­να με τους ο­ποί­ους ε­γκρί­νο­νται και κα­τα­σκευά­ζο­νται τα με­γά­λα έρ­γα (αυ­το­κι­νη­τό­δρο­μοι, σι­δη­ρό­δρο­μοι).
Εί­μα­στε «συμ­μέ­το­χοι» σε μί­α ά­ναρ­χη οι­κι­στι­κή α­νά­πτυ­ξη, φτιά­χνο­ντας τε­ρά­στιους οι­κι­στι­κούς ι­στούς χω­ρίς κα­νέ­ναν σχε­δια­σμό (πρώ­τα κα­τα­σκευά­ζου­με πό­λεις και με­τά «τσα­κω­νό­μα­στε» για το πού θα στεί­λου­με τα α­πό­βλη­τά μας.
Η α­πα­ρίθ­μη­ση, βέ­βαια, αυ­τή δεν έ­χει τέ­λος, στο να α­πο­δεί­ξου­με δηλ. το πό­σο «οι­κο­λό­γοι» εί­μα­στε και το πό­σο μας εν­δια­φέ­ρει η «α­ει­φό­ρος α­νά­πτυ­ξη»…
Με α­πλά λό­για, ας α­να­λο­γι­στού­με: Θα πα­ρα­δώ­σου­με στο μέλ­λον αυ­τό που πα­ραλά­βα­με;

Ανατολική Αιγείρα... Drone !